اگر قصدمان اين بود که فقط ده خودروی برتر تاریخ را انتخاب کنیم، جگوار ای-تایپ (Jaguar E-Type) باز هم بدون تردید در اين فهرست قرار میگرفت. دماغه بلند و کشیده این خودرو که نشان از موتور پرقدرت درونش دارد، چشم را خيره و نظرها را به خود جلب میکند.
موتور دوازده سيلندر اين ماشین دليل مهم ديگری است که عاشقان ماشين و ماشينبازها همیشه آن را بيش از ديگر توليدات جگوار مورد توجه قرار دهند و آرزوي داشتنش را کنند.
جگوار ای-تایپ يا آنطور که برای بازار آمریکا نامگذاری شد XK-E اتومبيل اسپرت انگليسی بود که توسط کمپانی اتومبيلسازی جگوار بين سالهای ۱۹۶۱ و ۱۹۷۵ توليد شد. تلفيق زيبايی بدنه، طراحی کاملا متفاوت آن نسبت به ديگر توليدات آن زمان و البته قيمت مناسبش باعث شد اين خودرو به سرعت تبديل به نمادی ماندگار در تاريخ صنعت اتومبیلسازی شود.
در دورانی که سیستم ترمز اکثر ماشینها سیستم بشکهای بود و خودروها با قرار دادن تکیه محوری خودرو روی محور عقب عملکردی تقريبا قابل قبول پیدا کرده بودند، جگوار تایپ-ای با حداکثر سرعت ثبت شده 242 کیلومتر در ساعت، ترمزهای ديسکی، شتاب زير هفت ثانيه در رسيدن از صفر تا صد کيلومتر، سيستم کنترل فرمان طبقی، سيستم کمکفنر مستقل روی هر چرخ و صد البته زيبايي بیمثالش وارد بازار شد و گوی سبقت را از همه رقبايش ربود.
بیشتر بخوانید: بررسی دلورین دیامسی ۱۲؛ شاهکار یک خلافکار
جگوار E-Type بر اساس اتومبيل مسابقهای جگوار، يعنی دی-تایپ، ساخته شد. جگوار دی-تایپ سه سال پياپی جايزه قهرماني لمانز را نصيب خود کرده بود (سالهای ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۷). در زمان رونمايی از جگوار ای-تایپ، انزو فراری، مالک و موسس کمپانی فراری، اذعان کرد به نظرش اين ماشين زيباترين خودرويی است که تا آن زمان ساخته شده است.
در سال ۲۰۰۴ مجله بينالمللی اتومبيل اسپرت (Sports Car International) در مقالهای، اين خودرو را در صدر جدول انتخابی خود به عنوان بهترين اتومبيل اسپرت دهه شصت ميلادی قرار داد.
در ابتدا، جگوار ای-تایپ به صورت کوپه دو نفره طراحی و به صورت عمومی رونمایی شد. نسخه چهار نفره (2+2) کوپه، با فاصله بلند بين دو محور، چند سال بعد توليد و عرضه شد. مدلهای جديدتر جگوار ای-تایپ رسما با نام «سری ۲» و «سری ۳» عرضه شد و به همين دليل، مدل قبلی با نام «سری يک» شناخته میشود با اينکه اين نام رسمیاش نيست.
سری يک ارزشمندترين مدل جگوار ای-تایپ است و به طور کلی به دو دسته تقسيم میشود؛ آنهایی که بين سالهای ۱۹۶۱ و ۱۹۶۴ و با موتور ۳.۸ ليتری ساخته شدند و آن هايی که با موتور ۴.۲ ليتری از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۷ توليد شدند و تغييرات بسياری را با خود به همراه آوردند. از موتور پرقدرتتر که بگذريم، ده درصد افزايش گشتاور، جعبهدنده تماماتوماتيک موازی همزمان و البته صندلیهای قابل تنظيم، از دستاوردهای نوين اين خودرو بودند که در قالب زيبای قبلی جای گرفتند.
بیشتر بخوانید: بررسی بامو M1؛ یک سوپر استار تمام عیار
با توجه به اينکه اين ماشین انگلیسی خصوصا در انگلستان طرفداران بسياری داشته و دارد، زيرمجموعههای جالبی از آن در شهرهای انگليس يافت میشود. به عنوان مثال، در حالی که جگوار هرگز «سری 5/1» را در طول زمان به رسميت نشناخته، اين زيرشاخهها توسط باشگاه بریتانیایی جگوار و ديگر صاحبنظران برجسته رسمیت يافتهاند! اين دستهبندیها يا زيرمجموعهها در واقع بر اساس شماره شاسی مرتب شدهاند و ارزش این اتومبیلهای کلکسيونی را تعیین میکنند.
گرانترين نسخه جگوار ای-تایپ با موتور ۴.۲ لیتری در سال ۲۰۱۵ در یک حراجی به مبلغ هفت و نیم میلیون دلار فروخته شد. البته اين اتومبيل خاص، همه مشخصههایی را که کلکسیونرها به دنبال آن هستند، دارد. برای مثال، تمام شمارههای موتور، شاسی، گیربکس با هم مطابقت دارد و نشانگر این است که این خودرو تماما اصل و بدون دست خوردگی است. تمام اسناد مالکیت آن طی 45 سال متعلق و تحت نام يک خانواده بود و مهمتر از همه اینکه ۱۴۵ هزار کیلومتر بیشتر راه نرفته بود؛ این مقدار در دنيای کلکسیونرها برای يک ماشین کلاسیک حکم نو بودن ماشین را دارد. نظم و ترتیب و صحت و وجود این گونه سوابق، مدارک و اسناد، تاثیر بسیاری روی قيمت ماشینهای کلکسیونی میگذارند.
***
شما میتوانید آگهیهای خرید و فروش انواع خودروهای کلاسیک و قدیمی را در بخش آگهیهای خودروی سایت دیوار مشاهده کنید.